استاد معین تند دست

درمان طبیعی برای سستی ناخن ها

درمان طبیعی برای سستی ناخن ها

افرادی که ناخن‌های سست و شکننده دارند و میزان سستی ناخن‌هایشان در فصل‌های سرد سال به اوج خود می‌رسد می‌توانند با تهیه مرهم ذرت علاوه بر تقویت ناخن‌ها و بهبود روند رشد آنها از میزان سستی و شکنندگی ناخن‌هایشان پیشگیری کنند. درمانگران طب سنتی کشور هند برای درمان این عارضه مرهم ویژه‌ای دارند. آنها از شیره دانه‌های ذرت شیرین مرهمی می‌سازند که در مدت زمانی حدود ۲۰ روز سستی ناخن‌ها را درمان می‌کند. برای تهیه این مرهم یا کرم‌گیاهی نیاز به یک فنجان دانه ذرت تازه و نصف فنجان شیر دارید.استاد معین تند دست

پیش از هر چیز دانه‌های ذرت را با کمک گوشت‌کوب بکوبید و کاملا له کنید. سپس آن را با شیر آغشته کرده و اجازه دهید به مدت یک ساعت در همین حال بماند تا به خوبی شیره دانه‌های ذرت با شیر مخلوط شود. سپس این مخلوط را از یک صافی رد کنید تا آماده استفاده شود. به اعتقاد درمانگران شیوه‌های طبیعی ماساژ ناخن‌ها با این مخلوط و نگه داشتن سرانگشتان درون این مخلوط به مدت ۲۰ دقیقه می‌تواند علاوه بر تامین ویتامین B مورد نیاز ناخن‌ها، آهن، گوگرد و کلسیم مورد نیاز آنها را تامین کرده و احتمال شکنندگی ناخن‌ها را به صفر برساند.

استاد علیزاده

درباره سیم سه تار

درباره سیم سه تار

سیم های سفید (Do) وسیم سوم با قطر ۱۸/۰ میلی متر و گاه ضخیم تر، از جنس فولادی در دو نوع با روکش کروم و بدون روکش موجود می باشد. البته انواع سیم فقط به این دو نوع منحصر نمیشود و آلیاژ هر قرقره سیم با قرقره دیگر متفاوت است و معمولا نوازندگان با روشهای خاص خود کیفیت آلیاژ را حدس میزنند. گاه آنرا در معرض اتش میگیرند و بعضی لَختی سیم و فر نخوردن آنرا مطلوب می دانند. معمولا صدای سیم های بدون روکش کروم زنگ دارتر, بازتر و شفاف تر است و سیم های روکش دار صدایی تمیزتر و قدری گرفته تر و البته با صدای اضافه کمتر و مناسب برای ضبط دارد که نوازندگان می توانند با در نظر گرفتن صدای سازشان، فشار پنجه و مضراب، سلیقه شخصی و موارد دیگر نوع و ضخامت سیم های سفید را انتخاب کنند. در بعضی از موارد از سیمهای با قطر ۱۹/۰ و ۲۰/۰ میلیمتر و گاه ضخیم تر نیز استفاده می شود.

سیم های زرد ( قرمز) (Sol) معمولا با قطر ۲۰/۰میلی متر و بم با قطر ۳۵/۰میلی متر از جنس برنز می باشند. برای سه تار تا ۳۰ سال قبل از جنس برنجی که زرد رنگ بودند استفاده می شد که صدای کم زنگ تری داشت و کیفیت بهتر صدای سیمهای برنزی جدید باعث از رده خارج شدن سیمهای برنجی شد ولی اسم آن یعنی سیم زرد باقی ماند.
گاه نوازندگان با توجه به نکات مذکور از قطر ۲۲/۰میلی متر برای سیم های زرد وقطر ۳۸/۰ و ۴۰/۰ میلی متر برای سیم های بم نیز استفاده می کنند . قطر سیم های زرد معمولا ۰/۲ میلی متر از سیم های سفید بیشتر می باشند.البته مدتی است که سیمهایی با ضخامت های اعداد فرد بین شماره های زوج در بازار مشاهده میشود که برای نوازندگانی که دارای گوشهایی حساس و دقیق هستند راهگشاست.
بطور کلی سیمهایی که در سه تار استفاده میشوند سیم هایی برای مصارف صنعتی بودند ولی در حال حاضر شرکت هایی وجود دارند که علاوه بر سیم های صنعتی، سیم ساز (Music Wire) هم تولید می کنند؛ از جمله وبر(Weber) در فرانسه و شرکت پیرامید(Pyramid) در آلمان.moein-1
شرکت های تولیدکننده از این سیم ها جهت هسته مرکزی سیم های فنری و تولید این سیمها برای نتهای زیر بعضی از پیانوها استفاده می کنند.

برای سیمهای سه تار نیز بطور معمول از همین سیمها استفاده می شود ولی به دلیل تنوع سلیقه در طرز نواختن سه تار , شماره سیمهای گوناگونی برای سه تار های مختلف بکار گرفته می شود.

تعویض سیم های سه تار
برای تعویض سیم های سه تار در ابتدا می باید دو سر سیم بصورت حلقوی در آید.
–البته چندین روش برای حلقه کردن سیم وجود دارد که در اینجا یک روش را توضیح می دهیم. برای این منظور حدود ۵ سانتی متر از سر سیم را روی طول سیم قرار می دهیم، طوریکه یک حلقه درست شود ، بعد با انگشت اشاره و شست حلقه را می فشاریم و با یکی از انگشتان دست دیگر شروع به تاباندن سیم می کنیم. باید دقت نمود که سیمها بصورت زنجیر و بهم بافته شوند و یکی تنها بدور دیگری بیچیده نشود. در این قسمت نیز میتوان از دستگاه کوچکی به نام سیم تاب که توسط استاد قنبری مهر طراحی شده هم کمک گرفت. برای اطمینان از گره درست و سالم می توان پس از انداختن سیمها هر کدام را با دست گرفته و کشید تا از باز نشدن آن در ضمن نوازندگی حتم داشته باشیم.(یک پیشنهاد مفید این است که قبل از گره زدن سیم اصلی , و از انجایی که گره سیم برای کوک ماندن ساز بسیار مهم است, می توان با استفاده از سیمهای کهنه که از روی ساز باز می شود چندین بار گره زدن را تمرین کرد و در نهایت سیم نو را گره زد.)
سپس یک سر سیم را از زیر پرده شیطانک رد کرده و به گوشی مورد نظر وصل میکنیم.( برای وصل حلقه سیم به گوشی، میتوان هم به کناره گوشی در بالای گوشی و هم میتوان پایه گوشی را از جای خود در آورده و حلقه را داخل آن بیاندازیم و سپس پایه را در محل خود قرار داده و فشار دهیم که به عمق مورد نظر برسد) و سر دیگر سیم را به سیم گیر وصل میکنیم و سیم را با چرخاندن گوشی ( معمولا در جهت خلاف عقربه های ساعت) در جای خود بچرخانیم تا سفت و آماده برای کوک کردن شود.
– نکته حائز اهمیت اینست که باید سیم در حالت سفت شدن روی گوشی از دسته فاصله داشته باشد(اصطلاحا روی دسته ساز ننشیند) چون در غیر اینصورت مرتبا کوک ساز خالی خواهد شد.
– بعد از کوک کردن سیم، چندبار آنرا گرفته و به آرامی به سمت بالا در حدود یک سانتیمتری می کشیم که در این صورت سیم مقداری کش می آید که با کوک کردن مجدد به فرکانس مورد نظر می رسیم .( نکته ایمنی بسیار مهم اینکه به دلیل احتمال پاره شدن سیم در زمان کشیدن سیم برای اطمینان از محکم شدن گره ویا کشش ان برای جا انداختن سیم , صورت خود را در حین اینکار از ساز به حد کافی دور نگاه داریم).

– زمان تعویض سیم بستگی به ساعات تمرین روزانه ، فشار دست نوازنده ، مرغوبیت سیم، رطوبت محیط و … دارد . معمولا سیم ها بعد از مدتی دچار زنگ زدگی ، رنجه شدن در قسمت پشت پرده ها ( در اثر انگشت گذاری ) ، عدم پایداری کوک ، دو صدایی و گز زدن می شوند که در این صورت باید تعویض شوند .این زمان از چند روز برای نوازنده پرتمرین حرفه ای , تا چند ماه برای نوازنده تفننی می تواند متفاوت باشد

با بهره گیری از صفحه رسمی استاد رامین جزایری
Www.raminjazayeri.com

moien-280-228-2

تعویض سیم های سه تار

تعویض سیم های سه تار

– حدود ۸۰ سانتی متر نخ قرقره را با گره زدن یا خیس کردن و یا استفاده از مقدار کمی سریش به دور گوشی می پیچانیم.(در جهت خلاف عقربه های ساعت)
– حدود ۱۲۰ سانتی متر از سیم مورد نظر را جدا کرده ودو سر آن را به صورت زنجیر وار می پیچیم؛البته چندین روش برای حلقه کردن سیم وجود دارد که در اینجا یک روش را توضیح می دهیم. برای این منظور حدود ۵ سانتی متر از سر سیم را روی طول سیم قرار می دهیم، طوریکه یک حلقه درست شود ، بعد با انگشت اشاره و شست حلقه را می فشاریم و با انگشتان دست دیگر شروع به تاباندن سیم می کنیم. باید دقت نمود که سیمها بصورت زنجیر و بهم بافته شوند و یکی تنها بدور دیگری بیچیده نشود. در این قسمت نیز میتوان از دستگاه کوچکی به نام سیم تاب که توسط استاد قنبری مهر طراحی شده هم کمک گرفت. برای اطمینان از گره درست و سالم می توان پس از انداختن سیمها هر کدام را با دست گرفته و کشید تا از باز نشدن آن در ضمن نوازندگی حتم داشته باشیم.در ضمن هر جفت سیم در تار حتما باید از یک قرقره جدا شود.چون این احتمال وجود دارد که جنس سیمهای هر قرقره متفاوت باشد و صدای یک جنسی ندهد. به همین دلیل نیز در صورت پاره شدن و یا آسیب یک سیم, هر دو سیم با هم تعویض میشود.(یک پیشنهاد مفید این است که قبل از گره زدن سیم اصلی , و از انجایی که گره سیم برای کوک ماندن ساز بسیار مهم است, می توان با استفاده از سیمهای کهنه که از روی ساز باز می شود چندین بار گره زدن را تمرین کرد و در نهایت سیم نو را گره زد.)
– یکی از دو سر حلقه شده سیم را که گره ضعیفتری دارد را به نخ قرقره گره می زنیم و سر دیگر که گره حلقه بهتر شده را در سیم گیر قرار می دهیم، سپس در حالیکه گوشی را در جهت خلاف عقربه های ساعت می پیچانیم، با دست دیگر سیم را می کشیم که محکم و در حالت کشش به دور گوشی بسته شود .این کار باعث میشود تا سیم روی گوشی فر نخورد چون در صورت فر خوردن در زمان نوازندگی به آهستگی کوک باز می کند و نوازنده را آزار می دهد. باید توجه داشت که سیم به صورت نامنظم روی گوشی پیچیده شودو به اصطلاح سیم روی سیم بیفتد و خود را محکم کند و در حین نوازندگی کشش سیم کم نشود . اما در دورهای آخر سیم باید در راستای شیار شیطانک بسته شود که سیم از روی گوشی تا شیطانک به صورت صاف قرار گیرد .
– بعد از کوک کردن سیم، چندبار آنرا گرفته و به آرامی به سمت بالا در حدود یک سانتیمتری می کشیم که در این صورت سیم مقداری کش می آید که با کوک کردن مجدد به فرکانس مورد نظر می رسیم .( نکته ایمنی بسیار مهم اینکه به دلیل احتمال پاره شدن سیم در زمان کشیدن سیم برای اطمینان از محکم شدن گره ویا کشش ان برای جا انداختن سیم , صورت خود را در حین اینکار از ساز به حد کافی دور نگاه داریم).
نکته بسیار مهمی قابل ذکر است که در صورت عدم رعایت آن کوک کردن تار یکی از مشکلترین کارهای دنیا میشود و آن اینکه در برخی از موارد هنگام کوک کردن، سیم در شیار شیطانک یا خرک حرکت نرم خود را ندارد و به اصطلاح گیر می کند. در اینگونه موارد باید شیارها را به پودر مخصوص(که خصوصا برای این کار ساخته میشود) یا صابون و یا در دسترس تر از همه پودر مغزی مداد (گرافیت) آغشته کرد تا حرکت سیم در آنها روان شود .این کار چنانچه در مقاله کوک تار نیز گفته ایم باعث ثابت ماندن کوک در حین نوازندگی میشود.
– برای جلوگیری از آسیب رسیدن به پوست و بجا نماندن جای فشار سیمها بروی کاسه تار در انتهای دهنه بزرگ (محلی که سیمهای تارروی کاسه مینشیند ,حد فاصله خرک وسیمگیر)چیزی مثل برشی از کاغذ ، مقوای گلاسه ، تیغ ژیلت ، پوست چند لایه تار ، پوست دف یا چسب کاغذی قرار می دهیم.
یک نکته بسیار مهم این که پس از انداختن سیم ها, سعی کنید ته سیم باقی مانده از گره را با خم و راست کردن از بیخ محل گره بشکنید تا هیچ زایده ای از آن باقی نماند که در حین نوازندگی در مچ دست ایجاد خراش یا زخم کند.از بریدن یا قطع آن هم خوداری کنید ,چون حتما از انتها قطع نمی شود و ته سوزن مانندی باقی می ماند که در دست فرو می رود.
– زمان تعویض سیم بستگی به ساعات تمرین روزانه ، فشار دست نوازنده ، مرغوبیت سیم، رطوبت محیط و … دارد . معمولا سیم ها بعد از مدتی دچار زنگ زدگی ، رنجه شدن در قسمت پشت پرده ها ( در اثر انگشت گذاری ) ، عدم پایداری کوک ، دو صدایی و گز زدن می شوند که در این صورت باید تعویض شوند .این زمان از چند روز برای نوازنده پرتمرین حرفه ای , تا چند ماه برای نوازنده تفننی می تواند متفاوت باشد.

منبع: http://www.raminjazayeri.com

moein-2

سه‌تار از سازهای زهی و مضرابی موسیقی ایرانی

سه‌تار

سه‌تار از سازهای زهی و مضرابی موسیقی ایرانی است که آن را با ناخن انگشت اشارهٔ دست راست می‌نوازند. این ساز، دارای ۴ سیم از جنس های فولاد و برنج می باشد که به موازات دسته، از انتهای کاسه تا سر پنجه (قسمت بالایی دسته) کشیده شده‌اند. سه‌تار بطور معمول دارای۲۵ پردهٔ قابل حرکت از جنس روده‌ی حیوانات یا ابریشم است. سه تار دارای صدایی ظریف بوده و لطافت خاصی در آن نهفته است و گستره صوتی آن ، ۲٫۵ اکتاو می باشد.
در موسیقی دستگاهی ایران استفاده از سه‌تار بسیار رواج دارد؛
نوازندگان سه‌تار برای اجرای آن، در حالت نشسته روی زمین یا صندلی، کاسهٔ ساز را روی ران راست و به گونه ای قرار می دهند که صفحه سه تار عمود بر سطح زمین باشد و با سر انگشتان دست چپ روی دسته سه تار (پشت پرده ها) با روش پوزیسون، انگشت گذاری می‌کنند و با انگشت اشارهٔ دست راست خود به سیم‌ها ضربه می‌رنند. معمولا برای انگشت گذاری دست چپ بر روی دسته ساز، فقط انگشتان اشاره، میانی، حلقه و در بعضی موارد انگشت کوچک دست چپ استفاده می‌شوند اما در آثار استادان، استفاده از انگشت شست برای پرده‌گیری روی سیم بم نیز کاربرد دارد. در حین نوازندگی سه‌تار، می‌توان با زخمه‌زدن نزدیک به خرک، صدا را کمی زبر و خشن کرد؛ و با انجام این کار نزدیک به گلوی ساز، صدایی نرم و ملایم و اصطلاحاً پخته‌تر تولید می‌شود.

 

تاریخچه سه‌تار:
در گذشته سه سیم (تار) داشته و اکنون چهار سیم دارد که سیم سوم و چهارم آن نزدیک به هم قرار دارند و هم‌زمان نواخته می‌شوند و مجموعهٔ آن دو را معمولاً سیم «بم» می‌نامند. با گذشت زمان کسانی چون ابونصر فارابی، ابوعلی سینا، صفی الدین ارموی و از متأخران ابوالحسن خان صبا لزوم افزایش یک سیم دیگر به این ساز را درک کرده و سه‌تارهای امروزی دارای چهار سیم هستند (این سیم از نظر تاریخی سیم چهارم است ولی سیم سوم خوانده می‌شود). سیم سوم سه تار به سیم مشتاق معروف است و به روایتی از ابوالحسن صبا این سیم را نخستین بار درویشی به نام مشتاق علی شاه به این ساز افزوده است. برخی از جمله عده‌ای از عرفا به آن «اوتار» نیز می‌گویند.

اجزا سه تار:
سه‌تار دارای دو قسمت کاسه و دسته است. در انتهای دسته، سرپنجه قرار دارد که محل قرارگرفتن گوشی‌هاست.

۱٫ سرپنجه یا جعبه گوشی

۲٫ گوشی‌ها

۳٫ پرده قبل از شیطانک

۴٫ شیطانک

۵٫ پرده‌ها

.۶٫ دسته
۷٫ کاسه

۸٫ صفحه

۹٫ خرک

۱۰٫ سیم‌گیر

۱۱٫ سیم‌ها

سیم‌ها سه تار دارای چهار سیم به این شرح است:

سیم‌های سه‌تار شماره جنس رنگ نام قطر سیم یکم فولاد سفید ۱۸ – ۲۰ میکرون
سیم دوم برنز زرد ۲۰ -۲۲ میکرون سیم سوم فولاد سفید «مشتاق» یا «زنگ» ۱۸ میکرون
سیم چهارم برنز زرد «بم» ۳۵ میکرون کاسه کاسهٔ سه‌تار از نظر ساختاری مانند کاسهٔ عود یا تنبور بوده ولی کوچک‌تر از آنها و با توجه به الگوی ساخت می تواند دایره ای شکل یا گلابی شکل است. درازای کاسه سه‌تار از ۲۶ تا۳۰ سانتی متر، پهنای آن به تناسب بین ۱۳ تا ۱۶٫۵سانتی متر و ژرفایش نزدیک ۱۳ سانتی متر است و معمولاً کاسه می تواند از جنس چوب توت یا گردو باشد اما صفحه حتما از جنس چوب توت و دسته حتما از جنس چوب گردو ساخته می‌شود. ساختار کاسه، هم می‌تواند یک تراش یک تکه از چوب باشد و هم از ترک‌های جداگانه و به هم چسبیده ساخته شده باشد.

بدنهٔ سه‌تار؛ شامل کاسه، صفحه و خرک (پل روی صفحه). در انتهای کاسه نیز سیم‌گیر قرار دارد.
صفحه:
روی کاسهٔ سه‌تار با تخته‌ای نازک از چوب پوشیده شده است که به آن صفحه گفته می‌شود. صفحه دارای سوراخ‌هایی برای خروج صدا است و معمولا دست راست نوازنده روی آن قرار می‌گیرد اما در مواردی خاص برای افراد چپ دست، عکس این مورد صادق است.
دسته:
درازای دسته ۴۰ تا ۴۸ سانتی متر و قسمتی که گوشی‌ها در آن تعبیه می‌شوند ۱۲ سانتی متر و پهنای دسته ۳ سانتی متر است. بعضی از سازندگان برای زیباتر شدن و همچنین برای افزایش عمر مفید ساز، از نوعی استخوان که معمولاً استخوان شتر است برای پوشاندن دسته استفاده می‌کنند.

خرک:

خرک قطعه‌ایست متحرک که روی صفحه و به فاصلهٔ سه انگشت از انتهای کاسه قرار دارد. عرض خرک سه‌تار بین ۵ تا ۶ سانتی‌متر و ارتفاع آن کمتر از ۱ سانتی‌متر بوده و از جنس چوب ساخته می‌شود. سیم‌ها پس از عبور از شیارهای کم‌عمق روی خرک از طول دسته عبور کرده و پس از گذر از زیر پرده شیطانک به گوشی‌ها می‌رسند.
با توجه به نقش خرک در عبوردادن ارتعاشات سیم به صفحه سه تار و برعکس، می باید در ساخت سه تار خرک را روی صفحه رگلاژ کرد تا از کیفیت صدایی ساز کاسته نشود.

سیم‌گیر:
سیم‌گیر در بخش پایانی کاسه ساز قرار دارد و برای نگهداری سیم‌ها استفاده می‌شود. در گذشته سیم‌گیر را بیشتر از جنس استخوان می‌ساختند، اما امروزه نوع چوبی آن معمول‌تر است.
شیطانک:
شیطانک بین قسمت اصلی دسته و پنچهٔ ساز قرار می‌گیرد و جنس آن از استخوان و یا پلاستیک است. کاربرد شیطانک در هدایت و تقسیم‌بندی سیم‌ها در قسمت بالای دسته می‌باشد.
گوشی:
سیم از یک طرف به سیم گیر در انتهای کاسه و از طرف دیگر به گوشی‌های کوک شونده در انتهای دسته ساز بسته می‌شوند. با چرخاندن گوشی‌ها می‌توان ساز را کوک کرد.

پرده:

پرده‌ها نخ‌های باریکی از جنس رودهٔ حیوانات و یا نخ های بخیه در جراحی ها هستند که در عرض دستهٔ سه‌تار به صورت سه‌لایی و یا چهارلایی بسته می‌شوند و وظیفهٔ تقسیم‌بندی فواصل موسیقایی را برعهده دارند. تعداد پرده‌ها ۲۶ عدد است که که یکی از آن‌ها قبل از شیطانک بسته می‌شود و فاصلهٔ آن با شیطانک در صدای سه‌تار موثر است.

صدا:

سه تار دارای صدایی مخملین و ظریف بوده از آنجایی که که با گوشه سمت چپ ناخن انگشت سبابه دست راست نواخته می‌شود، صدای ساز ارتباط مستقیمی با اعصاب و روان نوازنده پیدا می‌کند و از این رو سه تار را اغلب همدم اوقات تنهایی و بعبارتی، “ساز دل” خوانده‌اند. اغلب شنوندگان، ساز سه تار را دارای لحن و نوای صمیمی احساس می‌کنند.
در حال حاضر، نوازندگان معاصر موسیقی ایرانی در تلاش برای توسعه موسیقی مدرن و نوی ایران، آثار زیبایی آفریده‌اند که با حال و هوایی که تا دو دهه پیش از این ساز تصور می‌شد کاملاً متفاوت است. البته می‌بایست اشاره کرد که در سه تار نوازی مدرن تجربه استفاده از مضراب سیمی تجربه‌ای موفق بوده و با ایجاد صدایی شفاف و کریستالی کمک شایانی به گسترش امکانات این ساز عجیب نموده است. اجرای تک سیم‌هایی خاص و همچنین افزایش قدرت اجرای دینامیک‌های مختلف نیز از مزایای استفاده از مضراب سیمی در نوازندگی است.

بستر صوتی:

بستر صوتی سه‌تار از بم ترین نت آن (دو سوم = C3) آغاز شده و در نت «لا»ی بمل بالای خط حامل پایان می‌یابد. بستر صوتی سه‌تار در حالت کوک دو-سل-دو-دو و بدون پردهٔ ر بمل بعد از شیطانک کوک هر چهار سیم سه‌تار می‌توانند توسط گوشی‌هایی که در انتهای دسته تعبیه شده کوک شوند.

کوک سه‌تار:
معمولاً نت دو برای سیم یکم است و بقیه سیم‌ها بر اساس سیم اول کوک می‌شوند. نت ِ دوی مورد استفاده در سه‌تار، در پیانو سی وسط (Middle C) است. نت دو در موسیقی ایرانی معمولاً نیم پرده پایین‌تر از نت دو در موسیقی کلاسیک، و برابر با سی در دیاپازون است. معمولا برای هر دستگاه کوک خاصی در نظر گرفته می‌شود، اما بسته به دستگاه، احساس نوازنده و تم آهنگ مورد نظر می‌تواند متفاوت باشد. عوض شدن کوک ساز در هر دستگاه و آواز در موسیقی ایرانی منجر به عوض شدن حال و هوای آهنگ‌ها می‌شود اما می‌توان با استفاده از کوک ِ معمول دستگاه‌ها و آوازهای مختلف، آهنگ‌های مربوط به دستگاه و یا آوازی دیگر را نواخت.
حالت‌های مختلف کوک:
نامگذاری سیم‌ها برای کوک قراردادی است. به این معنی که لازم نیست کوک سیم همان نت دیاپازون باشد. برای مثال در حالتی که قرار باشد سیم اول روی نت دو کوک شود و سیم دوم روی نت سل، می‌توان هر دو را یک پرده پایین‌تر آورد و سیم اول را روی نت سی‌بمل و سیم دوم را روی نت فا کوک کرد. در موسیقی سنتی ایران می‌توان هر دستگاه را با کوک‌های مختلف اجرا کرد که در اینجا متداول‌ترین آنها معرفی می‌شود. حالت‌های کلی کوک حالت سیم و نوع صدا سیم ۱ سیم ۲ سیم ۳ سیم ۴ صدای ریز با سیم‌های سفت و کشیده دو سل دو دو سیم‌ها دو نیم‌پرده بم‌تر کوک شوند سی‌بمل فا سی‌بمل سی‌بمل سیم‌ها سه نیم‌پرده بم تر کوک شوند لا می لا لا به علت پایین‌تر بودن نت دو در موسیقی سنتی ایرانی نسبت به موسیقی کلاسیک به میزان یک پرده، کوک ِ «سی بمل، فا، سی بمل، سی بمل» همان کوک ِ «دو، سل، دو، دو» شناخته می‌شود.

در انتها لازم به توضیح است که این مقاله از منبع :   http://www.3tar.blogfa.com/     تهیه گردیده و چون نیاز به اصلاحاتی وجود داشت اصلاحات انجام و منتشر گردیده است.

moien animation

خرید یک سه تار خوب

برای خرید یک سه تار خوب به نکات زیر توجه کنید:

۱. چوب سه تار از درخت توت باشد.
۲. رگه های درشت صفحه به سمت سیم بم باشد.
۳. فاصله ی سیم تا دسته ی ساز کم باشد تا حدی که موقع اجرا سختیه سیم را حس نکنید.
۴. صدای پائین دسته با بالا دسته همخوانی داشته باشد.
۵. صدای سیم دوم مفهوم باشد و حالت گنگی نداشته باشد.
۶. در اجرای سیم بم.سیم کاملا نرم و صدایی طبیعی داشته باشد.
۷.صدای همه ی سیمها دنبال هم باشد یعنی با هم همخوانی داشته باشد و در گوش دادن تفکیک سیمهاسخت باشد.
۸. بلند بودن صدای ساز دلیلی بر خوب بودنش نیست.
۹.با یک مضراب ویا حتی بدون زدن مضراب باید بتوانید چندین نت را به راحتی و با طنین خوب اجرا کنید.
۱۰. در اجرای تکنیک ناله ی ساز(ویبره) هیچ مشکلی نداشته باشید.
۱۱.بعد از کوک کردن ساز تک تک پرده ها را امتحان کنید که در اصطلاح گز نزند.
۱۲. دسته ی ساز نه کلفت و نه زیادی نازک باشد که البته بستگی به دست خودتان دارد.
۱۳. ساز از نظر وزنی سبک باشد.
۱۴.سازی که زیاد رنگ شده باشد فقط قشنگ است و احتمال دارد که صدای خوبی نداشته باشد.
۱۵. رنگ ساز هرچه روشنتر باشد بهتر است،چون اگر عیبی داشته باشد پیداست.
۱۶.مهمترین قسمت ساز صفحه آن است،سطح صفحه سه تار نبایستی صاف یا داخل(یا در اصلاح “کاس) باشد.بلکه میبایستی کمی برآمده و طاقدیس باشد.
۱۷.آخرین خصوصیت ساز خوب این است که زیبا باشد.
۱۸.درنهایت توصیه میشود سه تاری تهیه کنید که شناسنامه دار باشد، یعنی سازنده آن سرشناس باشد.