ذولفنون

استاد جلال_ذوالفنون

جلال ذوالفنون سال ۱۳۱۶ در آباده متولد شد. در کودکی با خانواده به تهران آمد، تار پدر و ویلن برادرش او را با موسیقی آشنا کرد و از ده سالگی به نوازندگی سه تار پرداخت.

برای ادامه موسیقی به هنرستان موسیقی ملی رفت، در آنجا سه تار چندان مورد استفاده نبود و او اجباراً تار را برگزید. با سازهای دیگر چون ویلن نیز آشنا شد و آن را نزد برادرش محمود ذوالفنون آموخت و در این حال سه تار را همچنان می نواخت. در هنرستان از رهنمودهای مرحوم  موسی خان معروفی در زمینه تکنیک سه تار برخوردار شد و به این ترتیب هشت سال آموزش وی در هنرستان به فراگیری سه تار، تار و ویلن گذشت.
همزمان با تاسیس رشته موسیقی دانشکده هنرهای زیبا به آنجا راه یافت و با شخصیت های ارجمند موسیقی ایران نظیر مرحوم  نورعلی_برومند و  داریوش_صفوت آشنا شد و از این رو شناخت تازه ای از موسیقی اصیل و امکانات وسیع سه تار کسب کرد.
از سال ۱۳۴۶فعالیت خود را روی سه تار متمرکز کرد و در ادامه راه از روش‌های اساتیدی چون  ابوالحسن صبا،  ارسلان درگاهی و همچنین راهنمائی‌های ارزنده مرحوم استاد  احمد عبادی بهرهٔ فراوان یافت.
پس از پایان دانشکده در همانجا و در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ملی به تدریس سه تار پرداخت. در این سال‌ها از راهنمایی استادان  یوسف فروتن و  سعید هرمزی که از نوازندگان قدیمی سه تار بودند بر خوردار گردید.
او تا به حال در کنسرت ها و برنامه های متعدد هنری داخل و خارج کشور شرکت داشته و آثار هنری بسیاری از خود به جای گذاشته است.
در سال های آخر زندگی، او بیشتر به تدریس و تحقیق در زمینه نوازندگی سه تار پرداخت. در این رهگذر به شیوه‌ها و روش‌های تازه‌ای پرداخته که حاصل آن تألیف کتاب‌هایی در زمینهٔ آموزش و تکنیک سه تار و همچنین ضبط برنامه‌های متعددی به صورت کاست مخصوصا آثار ماندگاری چون  گل صدبرگ و  آتش د ر نیستان با صدای شهرام ناظری و همچنین آثاری برای تکنوازی از جمله آلبوم‌های  پرند،  پیوند،  پرواز،  دل آوا،  دانه های_مروارید،  رقص مضراب و … است.
جلال ذوالفنون در ۲۸ اسفند ۱۳۹۰ در کرج درگذشت و دوم فروردین ۹۱ در میان تشییع جمعیت زیادی از علاقمندان ش در امامزاده طاهر به خاک سپرده شد.
بی شک، نقش استاد ذوالفنون در اشاعه سه تار بعنوان سازی قابل در تکنوازی و گروه نوازی، بسیار بالا بوده است.

می توانید در این آدرس به قطعه ای نواخته شده توسط استاد ذالفنون گوش فرا دهید   https://t.me/setarhome/1418

راهشان پررهرو
@setarhome

دست استاد (1)

درمان طبیعی برای سستی ناخن ها

دست استاد (1)درمان طبیعی برای سستی ناخن ها

افرادی که ناخن‌های سست و شکننده دارند و میزان سستی ناخن‌هایشان در فصل‌های سرد سال به اوج خود می‌رسد می‌توانند با تهیه مرهم ذرت علاوه بر تقویت ناخن‌ها و بهبود روند رشد آنها از میزان سستی و شکنندگی ناخن‌هایشان پیشگیری کنند. درمانگران طب سنتی کشور هند برای درمان این عارضه مرهم ویژه‌ای دارند. آنها از شیره دانه‌های ذرت شیرین مرهمی می‌سازند که در مدت زمانی حدود ۲۰ روز سستی ناخن‌ها را درمان می‌کند. برای تهیه این مرهم یا کرم‌گیاهی نیاز به یک فنجان دانه ذرت تازه و نصف فنجان شیر دارید.

پیش از هر چیز دانه‌های ذرت را با کمک گوشت‌کوب بکوبید و کاملا له کنید. سپس آن را با شیر آغشته کرده و اجازه دهید به مدت یک ساعت در همین حال بماند تا به خوبی شیره دانه‌های ذرت با شیر مخلوط شود. سپس این مخلوط را از یک صافی رد کنید تا آماده استفاده شود. به اعتقاد درمانگران شیوه‌های طبیعی ماساژ ناخن‌ها با این مخلوط و نگه داشتن سرانگشتان درون این مخلوط به مدت ۲۰ دقیقه می‌تواند علاوه بر تامین ویتامین B مورد نیاز ناخن‌ها، آهن، گوگرد و کلسیم مورد نیاز آنها را تامین کرده و احتمال شکنندگی ناخن‌ها را به صفر برساند.

استاد حسین تهرانی

استاد حسین تهرانی

حسین تهرانی (۱۲۹۰ تهران – ۷ اسفند ۱۳۵۲ تهران) از استادان برجستهٔ موسیقی ایرانی و نوازنده نامی تمبک بود.

وی در سال ۱۲۹۰ شمسی در تهران، خیابان ایران متولد شد و تحصیلات ابتدایی خود را در دبستان امیر اتابک به پایان رساند. تهرانی در کودکی زحمات و مصائب فراوانی متحمل شده بود و آثار آلام و مصائب دوران طفولیت تا پایان عمر در چهره اش باقی بود.

 

وی در جوانی با آنکه از حیث مادی در مضیقه بود ولی هیچگاه از عشق خود که همین یک مشت پوست چوب باشد مأیوس نشد و ضرب را به زیر عبا می‌گرفت و با پشتکار و جدیت به نزد استاد خود، حسین‌ خان اسماعیل‌زاده می‌رفت. تهرانی از سال ۱۳۰۷ کار جدی خود را نزد اسماعیل‌زاده آغاز کرد.

چندی بعد تهرانی به محضر استادانی چون: رضاروانبخش،مهدی قیاسی و کنگرلو که در تنبک نوازی تبحری داشتند، راه یافت و به سبک هر یک آشنایی کامل پیدا کرد؛ ولی او استاد اصلی خود را ابوالحسن خان صبا می‌دانست زیرا نکات فراوانی از او آموخت که بعدها بسیار از آن بهره گرفت و آن قدر زحمت کشید تا در سایهٔ سعی و کوشش و عمل توانست با هر کوشش و نغمه‌ای، ریتم آن را با انگشتان سحرآور خود به روی ضرب بیاورد.استاد حسین تهرانی

او در سال اول تأسیس رادیو تهران در آن مؤسسه به فعالیت پرداخت و در سال ۱۳۲۳ به مدرسهٔ موسیقی کلنل وزیری راه یافت و تدریس تنبک را در آن مدرسه به عهده گرفت و کار خود را تا سال ۱۳۲۸ که هنرستان موسیقی ملی به همت روح‌الله خالقی شروع به کار کرد، ادامه داد.

آثار منتشر شده از این هنرمند گرانقدر به شرح زیر است :
کاست ضرب آهنگ که در طرف اول او صدای  لوکوموتیو را با تنبک ایجاد کرده‌است و در طرف دوم قطعهٔ  زرد ملیجه را با سنتور استاد فرامرز پایور اجرا کرده‌است. کاست  ضرب اصول هم کاری است از استاد پایور به همراهی تنبک استاد تهرانی که آهنگ زیبای «چهار مضرابی ماهور» اثر استاد ابوالحسن صبا هم در آن موجود است.

او برای اولین بار  نت‌ نگاری تنبک را انجام داد. او اولین کتاب آموزش تنبک را با همکاری  هوشنگ_ظریف و  مصطفی کمال_پورتراب و  حسین دهلوی به چاپ رساند.

روحش شاد و یادش گرامی…

 از این محل می توانید 

به قطعاتی از تنبک نوازی استاد گوش فرا دهید

kamaliyan-1

استاد مهدی کمالیان

استاد مهدی_کمالیان در اسفندماه سال ۱۲۹۷ در تهران به دنیا آمد. دروس اولیه هنر و ادبیات را در کنار تحصیل مدرسه و دانشگاه، نزد برادر بزرگترش فرا گرفت و بواسطه او با دکتر  حسین گل گلاب آشنا شد و این آشنایی و الفت که تا پایان عمر مرحوم گل گلاب ادامه داشت، اثری عمیق بر علاقه و استعداد استاد کمالیان بر جای گذاشت.
اولین استادش حسین خان هنگ آفرین، یکی از شاگردان میرزا عبدالله بود که به موسیقی غربی نیز آشنایی داشت. پس از فوت حسین خان هنگ آفرین، شرایط زندگی و کار اداری مانع ادامه شاگردی مستقیم استاد کمالیان از اساتید زمان خود شد اما مطالعاتش را از طریق ارتباط مستمر با بزرگانی چون: عبدالحسین صبا، سعید هرمزی، یوسف فروتن، حسین صبا، نورعلی برومند و سلیمان امیرقاسمی ادامه داد.
در نوازندگی سه تار اگرچه نخستین استادش حسین هنگ آفرین بود اما سبک نوازندگی اش تا حدود زیادی متاثر از شادروان سعید هرمزی می باشد.kamaliyan-1
یکی دیگر از تاثیرات به سزای استاد مهدی کمالیان، در زمینه ساخت ساز، توجه و مطالعه روی سه تارهای قدیمی بود. آشنایی ایشان با سه تارهای ساخت استادان قدیمی، بیش از هر موسیقی دان و سازنده سازی بود بطوری که در زمان معاصر، کمالیان تنها استاد سه تارسازی بود که به شیوه دو نفر از معروفترین استادان سه تار اواخر دوران قاجار، استاد فرج الله و حاج طاهر، ساز می ساخت و در اثر تجربه وی، بهبود کیفی فراوانی در ساخت سه تار حاصل شد بطوری که در زمان حاضر بسیاری از سازندگان سه تار بر مبنای الگوی استاد کمالیان، سه تار می سازند.
با اینکه استاد کمالیان کسی را مستقیماً بصورت کارگاهی آموزش نداد، اما خیلی از سه تارسازان کنونی و جوانان عاشق، از تجربیات ایشان استفاده کرده اند.
کمالیان تمام کارهای هنری اش را با عشق انجام می داد و بدون حال معنوی به ساخت یا تعمیر ساز اقدام نمی کرد و شاید به همین دلیل است که همه سه تارهای ساخت او از عمق روحانی صدا برخوردارند.
زنده یاد استاد محمدرضا لطفی درباره ایشان می گوید: عشق او به سه تار و حوصله، دقت و توانی که برای سه تار های مریض و مسن به خرج می داد، به یک جراح در حین عمل جراحی می مانست واز این رو واژه طبیب_سه_تار را برای ایشان برگزیدند.
زنده یاد کمالیان ، ادیب و حافظ شناس و رجل فرهنگی و خوشنویس (در چند رشته ) و عکاس و کارشناس موسیقی بود .
کتاب گفته ها و ناگفته ها در باره خاطرات استاد مهدی کمالیان می باشد که توسط جناب بهروز مبصری جمع آوری شده که در این کتاب، استاد بسیاری از مطالب مهم و حکایات شیرین از موسیقی و موسیقیدانان ایرانی آن زمان را بازگو می کند.
استاد مهدی کمالیان ساعت ۹/۲۰ دقیقه بامداد روز دوشنبه پنجم خرداد ماه سال ۱۳۷۶ در بیمارستان مهر ، دار فانی را وداع گفت او آخرین حلقه از افرادی بود که بنای فرهنگ و هنر حقیقی را در این سرزمین تا چندین دهه زنده نگه داشته اند . با مرگ وی تاسفی جبران ناپذیر برجای ماند.
روحش شاد باد!

می توانید از این محل به  اجرای قطعه ای زیبا از این استناد گرانقدر گوش فرا دهید   https://t.me/setarhome/1298